Dzikość głębin - Kelly Anderson - recenzja

 


„Dzikość głębin” to wyczekiwany debiut lata 2026 roku napisany przez Kelly Anderson – pochodzącą z Kanady lekarkę rodzinną. Samą powieść autorka przepisywała aż cztery razy, nieustannie doskonaląc swój warsztat. Jej starania opłaciły się, gdyż niedługo później książka została wybrana jako sierpniowa lektura Reese’s Book Club w 2026 roku, co stanowi spore wyróżnienie dla debiutującej pisarki. 

Sama książka skupia się na Anne, dziewczynie, która całe swoje życie spędziła na łodzi wraz z rodzicami. Jednak gdy tsunami zalało jej rodzinne miasto, w którym przebywała przez krótki czas, i doprowadziło do śmierci obojga rodziców, dziewczyna zaczęła panicznie bać się wody i łodzi. Wraz ze swoją babcią, Marą, starała się odbudować dom i poczucie bezpieczeństwa. Właśnie podczas jednego z takich słonecznych dni spotyka, a raczej znajduje, mężczyznę w wodach oceanu, który nie potrafi mówić ani chodzić. Co ciekawe, Anne zaczyna słyszeć dźwięki, które towarzyszyły jej w dzieciństwie. Sama nie potrafi stwierdzić, dlaczego dosłownie słyszy fale i koralowce. Dziewczyna zaczyna opiekować się nieznajomym, którego nazywa Walkerem. 

Później poznajemy kolejną postać – Evana, najlepszego przyjaciela Anne od dzieciństwa i jedynego syna właściciela firmy drzewnej, która od wielu lat wycinała lasy na rodzinnej wyspie dziewczyny. Evan praktycznie od zawsze podkochiwał się w Anne, jednak nigdy nie wyznał jej swoich uczuć, ponieważ obawiał się, że dziewczyna ucieknie na swojej łodzi i nigdy nie wróci do rodzinnego miasteczka. 

Fabuła książki skupia się na próbach poznania tajemnicy i tożsamości Walkera przez Anne, a także na zagłębieniu się w siebie samej – odkryciu, czego tak właściwie chce i dlaczego tak bardzo kocha ocean. Warto również wspomnieć o dość nietypowo przedstawionym trójkącie miłosnym pomiędzy główną bohaterką, tajemniczym nieznajomym i przyjacielem z dzieciństwa. 

Smaczku dodaje kontrast pomiędzy spokojem i przewidywalnością Evana, który chce zapewnić ukochanej bezwarunkową i bezpieczną miłość, jakiej sam tak bardzo pragnął doświadczyć po śmierci swojej matki, a tajemniczym Walkerem, który nie obiecuje Anne niczego. Mimo to właśnie on bardziej interesuje dziewczynę, głównie za sprawą poczucia, że w jakiś sposób są ze sobą połączeni i na głębszym, można by powiedzieć, podświadomym poziomie rozumieją się bez słów. 

Poza drobnymi błędami, które pojawiły się na samym początku powieści, uważam, że jest to jeden z lepiej napisanych debiutów. Styl pisania autorki jest spokojny i przejrzysty, dzięki czemu można łatwo zagłębić się w fabułę, a gdy już to się zrobi, ma się wrażenie, jakby otaczała nas woda. 

Podobało mi się samo przedstawienie postaci. Na pierwszy rzut oka wydawały się proste i przewidywalne, jednak z miarą rozwoju powieści autorka odsłania przed czytelnikiem coraz ciekawsze aspekty ich życia i charakteru. Postać, która przez całą fabułę była spokojna i wydawała się w pełni „dobra”, okazała się osobą, która dla własnego interesu zataiła coś bardzo ważnego. Z kolei ktoś, kto był niezwykle ważny dla głównej bohaterki, okazał się nie być człowiekiem.

Uważam, że jak na debiut jest to bardzo dobra książka. Fabuła intryguje, a bohaterowie są wielowymiarowi, co bardzo mi zaimponowało.





 
 
N.W.
 
 
 
 
 
 
 
Książka wydana przez
 
 

Komentarze