Agrypa - Robert Harris - recenzja




Robert Harris to uznany brytyjski pisarz, autor kilkunastu książek, które cieszą się niesłabnącą popularnością i zostały przetłumaczone na kilkadziesiąt języków. Jego powieści, m.in. „Konklawe”, „Oficer i szpieg” oraz „Autor widmo”, doczekały się ekranizacji.

„Agrypa” to pierwsza książka tego pisarza, którą przeczytałam, i nie żałuję! Lektura okazała się bardzo ciekawa, choć jej akcja rozgrywa się w odległych czasach schyłku republiki rzymskiej. Marek Agrypa zaprzyjaźnia się z Oktawiuszem, siostrzeńcem samego Juliusza Cezara, który wkrótce zostaje wskazany jako jego dziedzic. Ich losy splatają się w niezwykle burzliwym okresie historii Rzymu.

W tej powieści historycznej możemy prześledzić polityczne intrygi i zobaczyć, jak zmieniają się ludzie, gdy dochodzą do najwyższych zaszczytów. Czy można pozostać wiernym sobie i służyć krajowi?

Autor pokazuje, że droga na szczyt władzy nie zawsze oznacza zachowanie człowieczeństwa. Przyjaźń, lojalność i ambicja zostają wystawione na ciężką próbę, a granica między oddaniem a podporządkowaniem się drugiej osobie staje się coraz bardziej nieuchwytna. Szczególnie interesujące jest obserwowanie przemiany Oktawiusza oraz lojalności Agrypy, który przez lata pozostaje u jego boku. Książka skłania do refleksji nad tym, czy wielka polityka zawsze musi wiązać się z moralnymi kompromisami.
 

Książka „Agrypa” Roberta Harrisa to nie tylko opowieść o starożytnym Rzymie, ale również historia o przyjaźni, ambicji i cenie, jaką człowiek płaci za władzę. Polecam tę książkę wszystkim miłośnikom historii, ale także tym, którzy lubią powieści pełne emocji, zaskakujących wydarzeń i niejednoznacznych bohaterów.

 

 

 

M.J.

 

 

 

 

 

Książka wydana przez

 


Komentarze